Σάββατο 13 Ιουνίου 2009
Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009
Κυριακή 19 Απριλίου 2009
Το καλύτερο μνημόσυνο για τους κεκοιμημένους
Το καλύτερο από όλα τα μνημόσυνα που μπορούμε να κάνουμε για τους κεκοιμημένους είναι η προσεκτική ζωή μας, ο αγώνας που θα κάνουμε, για να κόψουμε τα ελαττώματά μας και να λαμπικάρουμε την ψυχή μας. Γιατί η δική μας ελευθερία από τα υλικά πράγματα και από τα ψυχικά πάθη, εκτός από την δική μας ανακούφιση, έχει ως αποτέλεσμα και την ανακούφιση των κεκοιμημένων προπάππων όλης της γενιάς μας. Οι κεκοιμημένοι νιώθουν χαρά, όταν ένας απόγονος τους είναι κοντά στον Θεό. Αν εμείς δεν είμαστε σε καλή πνευματική κατάσταση, τότε υποφέρουν οι κεκοιμημένοι γονείς μας, ο παππούς μας, ο προπάππος μας, όλες οι γενεές. "Δες τί απογόνους κάναμε!", λένε και στενοχωρούνται.Αν όμως είμαστε σε καλή πνευματική κατάσταση, ευφραίνονται, γιατί και αυτοί έγιναν συνεργοί να γεννηθούμε και ο Θεός κατά κάποιον τρόπο υποχρεώνεται να τους βοηθήση. Αυτό δηλαδή που θα δώση χαρά στους κεκοιμημένους είναι να αγωνισθούμε να ευαρεστήσουμε στον Θεό με την ζωή μας, ώστε να τους συναντήσουμε στον Παράδεισο και να ζήσουμε όλοι μαζί την αιώνια ζωή.
Επομένως, αξίζει τον κόπο να χτυπήσουμε τον παλαιό μας άνθρωπο, για να γίνη καινός και να μη βλάπτη πια ούτε τον εαυτό του ούτε άλλους ανθρώπους, αλλά να βοηθάη και τον εαυτό του και τους άλλους, είτε ζώντες είναι είτε κεκοιμημένοι.
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Απόκτηση Ταπεινοφροσύνης και...αλλαγή Γραμματικής !!!
Ο αγαπητός Γέροντας μας, με ένα πολύ εύστοχο τρόπο δίδαξε την τ α π ε ί ν ω σ η σ'εναν ευλαβή νέο , που μετέπειτα, αφιερώθηκε στον Θεόν (π. Ανδρέας Κονάνος)
Στην επίμονο ερώτηση του πιστού νέου για την απόκτηση της κορωνίδος των Αρετών, απήντησε: "Να βρε παιδί!, για να γίνεις ταπεινός, θα πρέπει να κατέβεις με ένα πλακάτ στο Σύνταγμα, που να λέει, -ΚΑΤΩ Η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ-"
Ο νέος φυσικά δεν κατάλαβε, και στην ερώτησή του, για την επεξήγηση της αινιγματικής
παραγγελίας του, είπε: "Για να αποκατασταθεί η πνευματική ισορροπία μέσα μας, θα πρέπει να αλλάξουμε την σειρά της κλήσεως της προσωπικής αντωνυμίας "ΕΓΩ", και να την λέμε ως:
-Εσύ
-Αυτή, αυτός, αυτό
-Εμείς
-Εσείς
-Αυτοί και μετά το
-εγώ!!!!
Δηλαδή το "εγώ" πρέπει να πάει τελευταίο
Επίσης, και το άλλο, ότι, ο πύραυλος εκτοξεύεται, όταν η αντίστροφος αρίθμησις φθάσει εις το ΜΗΔΕΝ!!!
Στην επίμονο ερώτηση του πιστού νέου για την απόκτηση της κορωνίδος των Αρετών, απήντησε: "Να βρε παιδί!, για να γίνεις ταπεινός, θα πρέπει να κατέβεις με ένα πλακάτ στο Σύνταγμα, που να λέει, -ΚΑΤΩ Η ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ-"
Ο νέος φυσικά δεν κατάλαβε, και στην ερώτησή του, για την επεξήγηση της αινιγματικής
παραγγελίας του, είπε: "Για να αποκατασταθεί η πνευματική ισορροπία μέσα μας, θα πρέπει να αλλάξουμε την σειρά της κλήσεως της προσωπικής αντωνυμίας "ΕΓΩ", και να την λέμε ως:
-Εσύ
-Αυτή, αυτός, αυτό
-Εμείς
-Εσείς
-Αυτοί και μετά το
-εγώ!!!!
Δηλαδή το "εγώ" πρέπει να πάει τελευταίο
Επίσης, και το άλλο, ότι, ο πύραυλος εκτοξεύεται, όταν η αντίστροφος αρίθμησις φθάσει εις το ΜΗΔΕΝ!!!
Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2009
Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2009
Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2009
Φώς Γλυκύτατο
"Κάποτε", διηγήθηκε, "ενώ έλεγα την ευχή τη νύχτα, ήρθε μέσα μου μία χαρά μεγάλη. Συνέχισα να λέω την ευχή και ξαφνικά το κελλί μου πλημμύρισε από φώς. Ήταν λευκό με μία μικρή απόχρωση πρός το γαλάζιο. Η καρδιά μου χτυπούσε γλυκά. Συνέχισα να κάνω κομποσχοίνι μέχρι που βγήκε ο ήλιος. Το φώς ήταν δυνατό! Πιό δυνατό από το φώς του ηλίου. Ο ήλιος έχανε την λάμψη μπροστά του. Έβλεπα τον ήλιο και μου φαινόταν το ηλιακό φώς ωχρό, όπως είναι το φώς της σελήνης κατά την πανσέληνο. Το φώς το έβλεπα γιά πολύ. Μετά, όταν το φώς έλλειψε και η χάρις μειώθηκε, τότε δεν εύρισκα καμμία παρηγοριά και χαρά. Με τέτοιες παρακλήσεις πνευματικές η θεία χάρις παρηγορούσε τον εκούσιως πτωχεύσαντα και με αυταπάρνηση ασκούμενο Γέροντα Παίσιο.
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008
Ο φύλακας Άγγελος
Ο Γέροντας διηγήθηκε:"Ήταν του αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου. Περνούσα μία περίοδο με πολλές στενοχώριες, και εξαιτίας αυτών είχα δυνατούς πονοκεφάλους. Από την πίεση χτυπούσε το μάτι μου και κινδύνευα να πάθω εγκεφαλικό. Το ένοιωθα σαν να χτυπούσε κάποιος από μέσα με σφυρί και ήθελε να πεταχτεί έξω. Κατά η ώρα 9 το βράδυ (κοσμική ώρα), ενώ είχα ξαπλώσει στο κρεββάτι, είδα έναν Άγγελο πολύ ωραίον, σαν να βγήκε από μέσα μου, με μορφή μικρού παιδιού δώδεκα χρονών. Τα μαλλάκια του ήταν κατάξανθα μέχρι τους ώμους. Μου χαμογέλασε και πέρασε απαλά το χέρι του πάνω από τα μάτια μου. Αμέσως μου έφυγε όλη η στενοχώρια και έπαψαν οι πόνοι. Ένοιωθα τέτοια γλυκύτητα που προτιμούσα να ξαναπονέσω, αρκεί να δώ και πάλι τον φύλακα Άγγελο μου"
Το κασκόλ που εξαφανίζει τον όγκο !!
Μαρτυρία Φιλίτσας, από τον Βόλο:"Βρέθηκα στην δύσκολη θέση να μην μπορώ να βοηθήσω και να ηρεμήσω την απελπισμένη αδερφή μου, μετά από την ένδειξη όγκου στην μαστογραφία που έκανε. Με σεβασμό ζήτησα από αγαπητή μου φίλη την πολύτιμη κληρονομιά της, το κασκόλ του σεβαστού γέροντος Παισίου. Κρατώντας το σφιχτά στην αγκαλιά μου με χέρια τρεμάμενα, με έντονο χτυποκάρδι, έτρεξα και το εναπόθεσα στην αγκαλιά της πάσχουσας. Εκείνη με δάκρυα στα μάτια πήγε στο εικόνισμα και προσευχήθηκε. Της ευχήθηκα περαστικά, και το επέστρεψα αμέσως στην φίλη μου. Μετά από 4-5 ημέρες η άρρωστη επανέλαβε τη μαστογραφία. Το θαύμα είχε επιτελεσθεί !!! Η μαστογραφία ήταν πεντακάθαρη. Ο όγκος είχε εξαφανισθεί. Μεγάλη η χάρις του γέροντος Παισίου"
Γέρων ΠΑΙΣΙΟΣ-ο επίτιμος προστάτης του blog μας
ΠΑΡΕΧΕΙ ΑΝΑΒΛΕΨΗ
Μαρτυρία Ρωσσίδος, κυρίας Λαρίσας Νικολάεβνα Μάσλοβα, ιατρού, από την Μόσχα:"Έπαθα δυστύχημα με αποτέλεσμα το αριστερό μου μάτι να χάσει τελείως το φώς του. Με έφεραν στο πρώτο Γενικό Νοσοκομείο της Μόσχας. Οι θάλαμοι ήταν γεμάτοι, γι΄αυτό με έβαλαν στόν διάδρομο. Τη νύχτα δεν κοιμήθηκα καθόλου.Έκανα προσευχή και στεναχωριόμουν πολύ. Πρός το πρωί, ενώ ήμουν σε μία κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, ήρθε ο μπατούσκα Παίσιος,τον είδα μπροστά μου ολοφάνερα και τον αναγνώρισα, γιατί είχα διαβάσει ένα βιβλίο σχετικό με τη ζωή του. Μου σκέπασε το κεφάλι με μία πετσετούλα και εξαφανίστηκε. Την ίδια στιγμή κατάλαβα ότι βλέπει το τυφλό μάτι μου. Οι γιατροί δεν χρειάσθηκέ να κάνουν τίποτε. Νοσηλεύτηκα στην παραπάνω κλινική από 4 μέχρι 11 Φεβρουαρίου του έτους 2002. Ο αριθμός του ιστορικού της ασθενείας μου είναι 31171. Ευχαριστώ τον Θεό για το έλεος Του σε μένα και τον μπατούσκα Παίσιο για την βοήθεια του"
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)